قالب وردپرس قالب وردپرس قالب فروشگاهی وردپرس وردپرس آموزش وردپرس

برچسب - مشاغل خانگی

گیوه ایرانی در پای استارت‌ آپ فرانسوی

اوسه‌آن‌ کاستانه، بنیان‌گذار استارت‌آپ AMROSE (ام‌رُز) با فروش آنلاین گیوه های  ایرانی در کشورهای مختلف جهان علاوه بر اشتغال زایی برای زنان گیوه دوز ایرانی، باعث رونق بازاری شد که رو به فراموشی بود.

گیوه، شاید ساده‌‌ترین، قدیمی‌ترین و درعین‌حال پیش‌‌پا افتاده‌ترین پاپوشی باشد که ما ایرانی‌ها می‌شناسیم. نامش را بارها شنیده‌ایم اما امروز کمتر کسی را می‌شناسیم که حاضر باشد گیوه به پا کند. خریدوفروش گیوه، به چند استان، آن‌هم معمولا به‌عنوان یک وسیله تزیینی و محض حمایت از صنایع‌دستی ایرانی منحصر شده است.

شاید به خاطر همین، زیاد به این پاپوش و قابلیت‌های تجاری خاصش توجه نکرده‌ایم. چند سال پیش، یک دختر جوان توریست فرانسوی در گشت‌وگذار در بازارهای چند شهر، این پاپوش دست‌دوز را دید و تصمیم گرفت با کمک زنان ایرانی این هنر را در دنیا عرضه کند. کار او بدون اینکه بداند، برای عده زیادی از روستایی‌ها درآمدزایی کرده و در احیای یک هنر قدیمی ایرانی، تأثیرگذار بوده است.

اوسه‌آن‌ کاستانه، بنیان‌گذار استارت‌آپ AMROSE (ام‌رُز) در گفت‌وگوی اختصاصی با همشهری، داستان استارت‌آپش را روایت کرده است.

ایده‌ای که هیچ‌کس جدی‌ نگرفت

اوسه‌آن کاستانه که مدت‌ها در زمینه‌ مد و پوشاک فعالیت می‌کرد، وقتی ۳ سال پیش سفری توریستی به ایران داشت، ‌ناخودآگاه همه‌چیز را به چشم یک هنرمند در این حوزه دید. گیوه‌هایی که در اصفهان و کردستان دیده بود، به‌طور خاصی  او را متعجب کرد. خودش می‌گوید: «هر کفشی که قبلا دیده بودم، چرمی یا چوبی بود.

هیچ‌وقت ندیده بودم کسانی کفش را ببافند. گیوه، کفش خاص و تمام‌ دست‌سازی بود که نمونه‌اش را ندیده بودم. به فکرم رسید چنین ایده‌ای را به‌صورت استارت‌آپی و بر بستر اینترنت اجرا کنم. هرچند خیلی‌ها در ایران ایده‌ام را جدی نگرفتند و گفتند که این کفش مخصوص روستایی‌هاست و خارجی‌ها آن را جدی نمی‌گیرند.»

او از یک سال پیش تصمیم گرفت کار قبلی‌اش را رها و تمام‌وقت روی استارت‌آپ گیوه‌فروشی جدیدش یعنی Amrose کار کند. اوسه‌آن پروژه‌اش را در سایت کیک‌استارتر معرفی کرد و توانست با جلب اعتماد مردمی که بازدیدکننده این سایت هستند، با استفاده از سرمایه‌های آنها کارش را شروع کند. بنیان‌گذار این گیوه‌فروشی فرانسوی‌ ۳ ماهی است که کارش را رسما آغاز کرده‌است. او در مجتمع استیشن‌اف فرانسه ‌که بزرگ‌ترین مرکز کار اشتراکی استارت‌آپ‌های دنیاست، کار می‌کند و مدتی است که بین فرانسه، پرتغال و ایران در رفت‌وآمد است.

 

داستان گیوه‌هایم را می‌خرند

او برای بازاریابی بهتر کفش‌هایش، جز اینکه روی دست‌دوز و خاص بودن آنها تکیه می‌کند، تلاش می‌کند، «داستان گیوه»‌را بفروشد. گیوه‌‌های او طرح‌های گوناگونی دارند. در جعبه هر گیوه، یک شناسنامه قرار داده‌شده که نام هر گیوه، یک نقاشی اختصاصی مربوط به آن به ۲ زبان انگلیسی و فرانسوی و… گنجانده شده است.

بنیان‌گذار Amrose می‌گوید: «این داستان‌ها را از زندگی خودم یا سفرهایم به ایران اقتباس کرده‌ام. نام یکی از کفش‌هایم «کرانه رود سن»‌و دیگری «اصفهان» است. یکی داستان کودکی‌ام را روایت می‌کند و دیگری، ماجرای سفر توریستی‌ام به اصفهان که زندگی‌ام را تغییر داد. همه این‌ها برای خریدار جذاب است و «ارزش‌افزوده»‌ برای او ایجاد می‌کند.»

تلاش برای حل مشکل «سایزبندی»

یکی از مهم‌ترین مشکلات اوسه‌آن، ‌شکستن بعضی قانون‌های سنتی در گیوه‌دوزی است؛ «تقریبا همه آدم‌ها عادت دارند که کفش را حاضر و آماده از مغازه بخرند. آنها بنا به شماره پای‌‌شان چند مدل را انتخاب کرده و مناسب‌ترین نمونه را می‌خرند. در مورد کسب‌وکارهایی که در بستر اینترنت هستند، «اندازه بودن کفش» مساله خیلی مهم‌تری است چون اگر یک‌بار کفش اندازه پای مشتری نباشد، از شما خرید نمی‌کند.

تغییر کفش هم به خاطر دست‌دوز بودن آن و البته دور بودن فرانسه از هنرمندان گیوه‌دوز، دشوار است؛ به همین دلیل یک الگوی شماره کفش ایجاد کرده و سعی کردم در چند جلسه آن را به زنان ایرانی که گیوه‌دوزی می‌کردند، آموزش بدهم. این روند هنوز هم ادامه دارد.»

پروژه ایرانی- پرتغالی- فرانسوی

مواد اولیه را اوسه‌آن تهیه می‌کند و در اختیار زنانی از کردستان، اصفهان، زاهدان، زنجان و… می‌گذارد تا کفش‌ها را بدوزند. در مرحله بعدی، کفش‌ها برای پرداخت نهایی به پرتغال برده می‌شوند که صنعت کفش‌دوزی بهتری دارد و نسبت به بقیه کشورهای اروپایی، قیمت تمام‌شده‌اش کمتر است.

او می‌گوید: «اگر در ایران چنین سیستمی وجود داشت، هزینه تمام‌شده کمتر می‌شد و سرعت بیشتری داشتیم اما هنوز نتوانسته‌ام چنین کارگاه یا کارخانه‌ای پیدا کنم. بین خود گیوه‌دوزها از تخته کفش‌‌های سنتی و سفتی استفاده می‌شود که در خارج استفاده از آن مرسوم نیست. دوختن کناره و تخته کفش هم دقیق‌تر است».

منبع: روزنامه همشهری

پرستار کارآفرین

پرستار کارآفرین خانم مهسا سیفی شاغل در یکی از بیمارستان های تهران است که با خشک کردن میوه و سبزیجات مختلف با روش‌های مختلف سنتی، خانگی و صنعتی در زیر زمین خانه پدری خود ماهانه بین ۳ تا ۵ میلیون سود دارد و ۳ نفر را هم شاغل کرده است.

خانم سیفی برای اینکه کمک هزینه دیگری به غیر از پرستاری برای خود تعریف کند رو به کار تولیدی و کارآفرینی آورده است. وی یکی از فعالان عرصه اقتصاد مقاومتی است که چندماهی به همراه خواهرش مشغول به کار بوده و در حال حاضر اقدام به راه‌اندازی کارگاهی در زیرزمین خانه پدری‌اش کرده و به دنبال آینده‌ای روشن در زمینه تولید میوه خشک است.

(بیشتر…)

کارآفرینی با ۱۵۰ هزار تومان

امروز که بسیاری از جوانان کشورمان در سایه بی‎تدبیری برخی مسؤولان بیکارند بانوی جوانی در کردکوی است که همتی به بلندای آسمان دارد. بانوی گلستانی که علاوه‎بر حضور در اردوهای جهادی در عرصه کارآفرینی فعالیت می‎کند، می‎گوید: ابتدای کار هیچ سرمایه‎ای نداشتم، تنها با ۱۵۰ هزار تومان که آن هم برای اجاره زمین بود پرورش گیاهان دارویی را آغاز کردم.

خدیجه کیائی بانوی ۳۰ ساله کردکویی که در رشته مهندسی صنایع تحصیل کرده برای یافتن شغل متناسب با رشته تحصیلی‎ خود تلاش فراوانی داشت اما وقتی همه تلاش‎ها و اقداماتش برای اشتغال در رشته تحصیلی‎اش به درب بسته خورد در سونامی بیکاری دانش‎آموختگان دانشگاهی غرق نشد، او با همت و تلاشی مضاعف وارد عرصه کارآفرینی شد تا هم زمینه‎ای برای اشتغال خود فراهم کند و هم با لبیک به فرمان امام امت در حوزه اقتصاد مقاومتی گام بردارد.

(بیشتر…)

کار و کسب کوچک

تعریف کسب و کار کوچک چیست؟

شاید چنین سوالی به نظر بدیهی برسد.

اما فراموش نکنیم که اندازه کسب و کار را به شیوه های متفاوتی می‌توان سنجید. موارد زیر تنها بعضی از معیارهای سنجش ابعاد کسب و کار هستند:

  • بر اساس تعداد کارکنان
  • بر اساس گردش مالی سالانه یا میزان درآمد سالانه
  • بر اساس تعداد مشتریان
  • بر اساس سرمایه گذاری اولیه
  • بر اساس سن کسب و کار

گاهی یک کسب و کار بازرگانی سه نفری، ده‌ها میلیارد تومان در سال گردش مالی دارد و گاه یک کسب و کار صد نفری کارگاهی، با یک میلیارد تومان اداره می‌شود.

(بیشتر…)